[Sławomir]

Głębokie myśli, głębokie uczucia, głębokie zrozumienie powodują w naszej duszy ruch, który zmierza w dół, w głąb, do naszego centrum. Doświadczamy tego ruchu jako skupienia. Objawia się on także w twarzy. Jest tak, jak gdyby coś oderwało się od powierzchni i ciągnęło coś innego z sobą ku skupionej głębi. Im głębiej idzie ten ruch, tym bardziej można się w nim skupić.
Głębokie myśli tylko wtedy są głębokie, gdy pochodzą z takiej skupionej głębi i u innych wywołują ten ruch w głąb.
Również głębokie uczucia prowadzą u nas w tę głębię. Ponieważ są głębokie, są też skupione. Gdy inni zostaną pochwyceni przez taki głębokie uczucie, wtedy zatrzymujemy się i czujemy również w nas ten ruch do skupionej głębi. Dlatego w obliczu takich uczuć zachowujemy dystans i skupienie.
Również głębokie zrozumienie prowadzi do skupienia i pochodzi ze skupienia. W takim rozumieniu coś zbiera się w głębi. Dlatego to rozumienie jest nie tylko głębokie. Jest również bogate i pełne.

[drWitt]

... te prawdziwie "wyższe" pochodzą z głębi. ? /Rosną w ciszy skupienia/.

Słyszałem przytaczaną w czasie kazania opowieść o wizycie JPII na Podhalu.
Młody chłopak w góralskim stroju recytuje.
Papież z uśmiechem zachęca: Głosniej, bo Cię nie słychać.
Chłopiec: Jak chcecie mnie słyszeć to się trza nachylić!
...
Tak jak nad głębią...
Tak przychodzi "wyższy poziom świadomości", gdy się nad nią nachylisz...
czynisz się "pustym" by Cię wypełniła - z głębi.
Można mieć wrażenie "uniesienia"..., wtedy: Zachowując uważność "centrum" głębia wypełnia się, a uniesienie nachyla...